U bent hier

Integrale aanpak alcoholproblemen: pijler Regelgeving en handhaving

Met lokale regelgeving, de inzet van (preventief) toezicht en het investeren in handhaving, beschikken gemeenten over instrumenten om de beschikbaarheid van alcohol in de omgeving van jongeren te beperken en daarmee de volksgezondheid te beschermen.

Aanpak dronkenschap en doorschenken

In het uitgaansleven levert overmatige alcoholgebruik en dronkenschap problemen op voor de drinker én de openbare orde en veiligheid in het gebied. Het Trimbos-instituut en Objectief ontwikkelden een aanpak om dronkenschap en doorschenken aan mensen onder invloed tegen te gaan. Kern van de aanpak is het vaststellen van een gezamenlijke norm van wat dronkenschap nou eigenlijk is. Een interactieve sessie met alle stakeholders, van toezichthouder tot horecaondernemer maakt deel uit van de aanpak. Lees meer over de aanpak dronkenschap en doorschenken.

Elke gemeente moet volgens de DHW beschikken over een Drank- en horecawetverordening. Hierin legt de gemeenteraad, aanvullend op de DHW, lokale bepalingen vast voor de verstrekking van alcohol. De verordening is met name bedoeld om (overmatig) alcoholgebruik onder jongeren tegen te gaan en de gemeente kan er de volgende zaken me reguleren:

  • De alcoholverstrekking in paracommerciële inrichtingen, zoals sportkantines. De gemeente moet nadere regels formuleren voor schenktijden van alcoholhoudende dranken en alcoholverstrekking bij privé bijeenkomsten en bijeenkomsten van derden.
  • De verstrekking van alcoholhoudende drank in de horeca/slijterij. De gemeente kan een verstrekkingsverbod of andere beperkingen aan de verstrekking van alcoholhoudende drank invoeren. Bijvoorbeeld door alleen zwak-alcoholhoudende drank te verstrekken op bepaalde tijdstippen of in bepaalde gelegenheden.
  • Er kunnen toelatingsleeftijden voor horecalokaliteiten/terrassen worden bepaald (maximaal 21 jaar). Dat betekent dat jongeren onder een bepaalde leeftijd, na een bepaald tijdstip niet meer worden toegelaten tot (bepaalde) horecagelegenheden.
  • Een tijdelijk verstrekkingsverbod of tijdelijke beperkingen aan verstrekking van zwak-alcoholhoudende drank in detailhandel zonder vergunning. Zoals supermarkten, snackbars, bierkoeriers, etcetera.
  • Verbod extreme prijsacties in de horeca (happy hours) en in de detailhandel (stuntprijzen).

Het Nederlands Instituut voor Alcoholbeleid (STAP) maakte een bruikbare modelverordening.

Zonder vergunning mogen geen alcoholhoudende dranken worden verstrekt. Voor evenementen en feesten kan de burgemeester ontheffing verlenen van dit verbod. De burgemeester kan een ontheffing verlenen op grond van artikel 35 van de Drank- en Horecawet (DHW). Deze ontheffing geldt alleen voor het schenken van zwakalcoholhoudende drank en is bedoeld voor bijzondere gelegenheden van zeer tijdelijke aard, zoals braderieën en jaarmarkten met een duur van maximaal 12 dagen.

Het is van belang om vooraf beleidsregels op te stellen, zodat duidelijk is voor welke manifestaties en onder welke voorwaarden een ontheffing kan worden verleend. Deze voorwaarden kunnen betrekking hebben op onder meer verantwoorde alcoholverstrekking, overlast en verkeersveiligheid. Enkele voorbeelden met betrekking tot alcoholverstrekking:

  • Maximaal aantal tappunten
  • Vastgestelde locatie van de tappunten (geen mobiele tappunten)
  • Vastgestelde taptijden
  • Verplicht gebruik van polsbandjes in het kader van de leeftijdsgrenzencontrole
  • Verplicht beschikbaar stellen van gratis water
  • Uitsluitend verkoop van evenementenbier (2,5% alcohol)

Meer informatie

Toezicht

De gemeente heeft de wettelijke taak toe te zien op de handhaving van de DHW. De gemeentelijke prioriteit ligt bij de problemen rondom alcoholverstrekking aan minderjarigen én het voorkomen van dronkenschap onder jongvolwassenen. Voor uitvoering van het toezicht heeft de gemeente een of meer DHW boa’s (buitengewoon opsporingsambtenaren) in dienst of zij heeft met een aantal gemeenten Boa-poule opgezet. De Boa’s kunnen waar nodig handhavend optreden. Er zijn daarnaast meer informele vormen van toezicht mogelijk. Dat loopt van sfeermedewerkers die op een evenement mensen preventief aanspreken die het te bont dreigen te maken en sus-teams in het uitgaansgebied tot ouders die op een feestje van hun kinderen een oogje in het zeil houden. 

Voorbeeld: Jongeren Interventie Team Den Helder

In Den helder werken politie, handhaving, en het jongerenwerk samen in het signaleren van alcohol en drugsgebruik onder jongeren en het voorkomen van overlast. Het team houdt niet alleen toezicht op wetsovertredingen maar reageert ook wanneer de sociale norm geweld wordt aangedaan. Contact maken met de jongeren, informatie uitwisselen en verwijzen zijn belangrijke doelen, maar zonodig worden ook boetes uitgedeeld. Het uitgangspunt is dat vroeg signaleren erger voorkomt. Ouders en relevante ketenpartners worden betrokken in de afhandeling of het vervolgtraject. Dat blijkt nuttig omdat er nogal eens achterliggende problemen spelen bij de jongeren. Lees meer over de Jongeren Interventie Team Den Helder

Meer informatie

Handhaven

Sinds de gemeente verantwoordelijk is voor de handhaving van de DHW heeft zij de regie over een krachtig preventief instrument. Het gericht inzetten van handhavingsactiviteiten op locaties waar de naleving van de alcoholwetgeving slecht is, gecombineerd met andere vormen van preventie en nalevingsonderzoek is bijzonder effectief. Handhavingsactiviteiten en nalevingsonderzoek bij sportkantines bijvoorbeeld kunnen gecombineerd worden met verkeerscontroles en voorafgegaan worden door een voorlichtingscampagne en training van barmedewerkers en teamleiders. In het Model Preventie- en handhavingsplan voor de uitvoering van de DHW 3.0 (Trimbos-instituut) wordt een stappenplan voor de handhaving voorgesteld.

  1. ‘Hotspots’ inventariseren: Op basis van de jaarlijkse probleemanalyse stelt de gemeente ‘hotspots’ vast: locaties waar alcohol geschonken wordt aan minderjarigen of aan klanten die al zwaar onder invloed zijn of waar zich anderszins problemen met alcohol voordoen (rijden onder invloed, overlast door mensen onder invloed)
  2. Interventiestrategie bepalen: De probleemanalyse en de hotspotlijst leveren elk jaar de ingrediënten om prioriteiten te stellen en daaraan handhavingsactiviteiten te koppelen (basiscontrole en inspecties op leeftijdsgrens en/of dronkenschap) én deze af te stemmen met preventieactiviteiten.
  3. Uitvoeren interventiestrategie: Vier inspecties per jaar zijn noodzakelijk om naleving positief te beïnvloeden. De controles op de naleving van de alcoholwetten op hotspotlocaties kunnen gecombineerd worden met surveillance inspecties en communicatie over de naleving.
  4. Nalevingscommunicatie: Communicatie rond de controles via de pers, internet of persoonlijk, kan de subjectieve pakkans verhogen en daarmee het effect van de handhaving versterken.
  5. Sanctiestrategie: De gemeente bepaalt de sanctiestrategie en legt daarin vast welke sanctie volgt op welke overtreding. De gemeente staat een aantal sanctie instrumenten ter beschikking zoals het opleggen van een bestuurlijke boete, het opmaken van een proces-verbaal en het intrekken of schorsen van de DHW vergunning.

Lees meer:

 

Ook gevonden

Afdrukken:

Via printer