U bent hier

Samenwerken rond seksuele gezondheid

Een integrale aanpak voor seksuele gezondheid vereist een goede samenwerking tussen meerdere partijen. Dat geldt zowel binnen als buiten het gemeentehuis. Zo bundelt u de krachten van beleidsterreinen, andere gemeenten in de regio, relevante organisaties, de zorgsector en burgers.

Regionale samenwerking

Samenwerking hoeft zich niet te beperken tot de grenzen van een gemeente. Er zijn verschillende argumenten voor regionale samenwerking:

  • De problemen in een gemeente kunnen onderdeel zijn van een regionaal probleem. Er is dan samenwerking met andere gemeenten nodig om tot een oplossing te komen.
  • Door met andere gemeenten samen te werken kunnen expertise en krachten worden gebundeld en kan de kwaliteit van de uitvoering worden verbeterd.

In de praktijk vindt er al regionale samenwerking plaats binnen de uitvoering van de regeling van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS): De Aanvullende Seksuele Gezondheidszorg, met als twee belangrijke onderdelen:

  • De soa-poliklinieken voor hoogrisicogroepen van de GGD.
  • De Sense-spreekuren (en out reach activiteiten) voor jongeren tot en met 24 jaar.

Voor de uitvoering van deze regeling is Nederland verdeeld in acht regio’s en is per regio één coördinerende GGD aangewezen. Binnen deze regio’s wordt door de GGD’en samengewerkt. De Nationale Atlas Volksgezondheid (Zorgatlas.nl) biedt een overzicht van deze regio's, de coördinerende GGD-en en de locaties van soa-spreekuren.

Intersectorale samenwerking

Door de aanpak van seksuele gezondheidsproblemen te verbinden met andere relevante gezondheidsthema’s en andere relevante beleidssectoren, kan meer gezondheidswinst behaald worden. Gezondheidsthema’s die relevant zijn voor de bevordering van seksuele gezondheid zijn onder andere:

  • Alcohol (van invloed op seksueel geweld en veilig vrijen).
  • Drugsgebruik (met name recreatief middelengebruik bij seksueel gedrag).
  • Sporten en (seksuele) weerbaarheid.

Relevante beleidssectoren

Beleidssectoren die relevant zijn voor de bevordering van seksuele gezondheid zijn onder andere:

  • Jeugdbeleid (vergroten van de weerbaarheid)
  • Jeugdgezondheidszorgbeleid
  • Onderwijsbeleid (voorkomen van schooluitval)
  • Welzijnsbeleid (Wmo)
  • Wonen, zorg en samenlevingsbeleid (huiselijk en seksueel geweld)
  • Vreemdelingenbeleid (opvang van asielzoekers)
  • Veiligheidsbeleid (criminaliteitspreventie)
  • Prostitutiebeleid
  • Diversiteitsbeleid (homo-emancipatie)

Een belangrijke beleidssector die relevant is voor de bevordering van de seksuele gezondheid is de seksuele gezondheidszorg en -hulpverlening. Door verbindingen te leggen tussen preventie, zorg en hulpverlening kan het gemeentelijk beleid versterkt worden.

Preventie en zorg verbinden

In de gezondheidszorg en hulpverlening worden professionals dagelijks geconfronteerd met seksuele gezondheidsproblemen en -vragen. Hun kennis van problemen en hulpvragen kan van belang zijn voor de beleidsformulering, maar biedt ook mogelijkheden voor preventieve activiteiten. Zo kan een huisarts aandacht hebben voor preventie en verwijzen naar een voorlichtingsactiviteit en kan een verpleegkundige een preventieve counseling uitvoeren.

Preventie biedt aanknopingspunten voor zorg

Andersom biedt preventie ook aanknopingspunten voor goede opvang, zorgverlening of verwijzing. Een slachtoffer van seksueel geweld die bijvoorbeeld aangifte doet bij de politie, kan ook medische zorg nodig hebben en gebaat zijn bij educatie, opvang en begeleiding bij de verwerking. Een goede opvang bij de politie kan namelijk klachten doen verminderen en herhaald slachtofferschap voorkomen. De schakels van de keten tussen gezondheidsbevordering (preventie, vroege signalering) en zorg (behandeling) dienen goed op elkaar afgestemd te zijn.

Voorbeeld: Ketenpartners werken samen bij aanpak loverboys

Voor het opzetten van een ketenaanpak prostitutiebeleid is een quickscan uitgevoerd met input van diverse instellingen. Partijen zoals JIPGGDMEE Veluwe, maatschappelijk werk, bureau Jeugdzorg, politie, Openbaar Ministerie en Hera, Steunpunt Huiselijk Geweld werkten samen. Elk onderdeel van de keten heeft een procesverantwoordelijke die in het ketenregieteam zit. Dit team komt eens per 2 maanden bijeen.

Voor het onderdeel preventie/voorlichting geven JIP en MEE Veluwe trainingen aan jongeren die ze samen met de GGD hebben ontwikkeld. De trainingen gaan ook over grenzen stellen in brede zin. Voor melding/signalering is het meldpunt loverboys/jeugdprostitutie, ondergebracht bij het Steunpunt Huiselijk Geweld, betrokken. Voor het meldpunt zijn medewerkers aanvullend getraind. Het meldpunt zorgt voor dossiervorming en fungeert als consultatiepunt, bv. bij vermoedens.

Voor het onderdeel weging/kwalificatie werken Bureau Jeugdzorg en de politie samen. MEE Veluwe coördineert de toewijzing en uitvoering van de zorgcoördinatie. Voor de evaluatie is de procesverantwoordelijke van de gemeente verantwoordelijk. Door deze ketenaanpak wordt de situatie van de hulpverlening aan het slachtoffer inzichtelijker en is de bewijslast tegen daders sterker. - Gemeente Apeldoorn

Voorbeeld: Preventie onbedoelde zwangerschappen door speciale begeleiding naar anticonceptie voor kwetsbare groepen.

In de gemeente Tilburg zagen hulpverleners soms met lede ogen toe hoe kwetsbare vrouwen (bijvoorbeeld omdat ze dakloos zijn, door een verslaving of een verstandelijke beperking) door gebrek aan kennis, financiële middelen of door een vast geloof in mythes geen adequate anticonceptie gebruikten en daardoor ongepland zwanger werden. ‘Als het in een bepaalde fase voor een vrouw niet handig is dat iemand zwanger is, dan loopt ook een kind risico’, geeft verpleegkundig specialist Connie Rijlaarsdam, GGD Hart voor Brabant aan. Lees meer

Ook gevonden

Afdrukken:

Via printer